Roetstekkie

Ecologisch tuinieren door beginners

Kriebelbeestjes

Die zachte winter daar hebben we met z’n allen natuurlijk best van genoten. Met ons vele anderen, de kriebelbeestjes. Zo ook in mijn tuin, enorme hoeveelheden luizen, gelukkig ook lieveheersbeestjes, heel veel mieren en op het complex was de berucht coloradokever alweer gesignaleerd. En iets minder exotisch, maar iedereen heeft er last van, de slak!

WP_000811

Er is weer een lading verse plantjes naar de tuin gegaan, mijn fiets was afgeladen. Twee lagen!

WP_000810

Twee dagen erna kreeg ik te maken met de schade van dit slijmerige beestje…

WP_000825

Nou heb ik enorm veel respect voor het leven. Ooit knipte ik een merel uit mijn vogelnetten, snik. Sindsdien groet ik elke merel op het complex met enig respect, ze zijn wellicht familie van het ongelukkigere exemplaar. Ergens bij teken, slakken en kevers verdwijnt dat respect heel snel. Bij het ontmoeten van een heel mooi exemplaar, tuinslak dacht ik even: ‘Als de slakken mijn hele tuin weg eten kan ik nog naar de supermarkt.’ Alleen had ik net een film over het leven van Hannah Arendt gezien. Aanrader! In het proces tegen Eichmann na de tweede wereldoorlog stelt ze dat het grootste kwaad niet zit in het te grote ego van één persoon, maar in de personen die het kwaad mogelijk maken. De mensen die niet nadenken over de consequenties van de keuzes die ze maken. Dit wordt haar overigens niet in dank afgenomen.

WP_000822

Terug naar de tuin. De komkommerplanten hier op de foto zijn inmiddels allemaal verdwenen. Als je maar genoeg schakels tussen het produceren van je eten en het aanschaffen hebt, denk je als consument niet meer na over de productie. Dus niet Monsanto en zijn collega zaadmanipulators zijn de grootste boosdoeners als het gaat om onze steeds eenzijdig wordende voedsel. Het zijn alle schakels ertussen. De mensen in het laboratorium, de mensen op de kantoren, de verkopers van de zaden, de boeren die het zaaien en de mensen die gewoon kopen. Al die schakels hebben korte termijn successen voor ogen, niet het belang van de aarde. Monsanto alleen, is maar een mens. Met produceren van kleding voor de westerse wereld gaat het net zo. De consument heeft geen idee van wat er in een donker naai atelier gebeurt, maanden voor hij of zij kleren aantrekt. Alleen gaat dit blog over mijn tuin en ben ik weer mijlenver afgedwaald.

WP_000820

Dus ik borg mijn overdreven idealisme op en trapte de slak dood, de knuffel van I. was getuige. Vervolgens pakte een schoffel en verwijderde het onkruid. Ging naar huis met twee emmers onkruid en weer een kilo rabarber. Besloot om nieuwe pompoenen en courgettes te zaaien. Zodat ik ook dit jaar in ieder geval een deel van mijn eigen eten zelf zie groeien. En oh, ja, ik kocht verantwoorde slakkenkorrels en strooide die tussen mijn planten!

WP_000832

Overigens moest ik in de tuin een heleboel overzaaien, wortels, uien, lente ui en verschillende slasoorten, waren allemaal als zaailingen weggegeten. In mijn enthousiasme heb ik ook de prei, die het wel deed een beetje overhoop geschoffeld. Hoop dat er toch nog een paar preien blijven staan, want daarvan waren de zaadjes op.

WP_000833

Terwijl ik toch zo fanatiek bezig was heb ik ook wat kruiden gezaaid, peterselie, basilicum, koriander en dille. Oh, wat zal dat lekker smaken!

Een reactie plaatsen »

De laatste pompoen en het eerste zaaigoed

Gisteravond aten we pompoensoep van de laatste pompoen uit de tuin. Dus de komende maanden rest ons nog chutney en jam, het wachten is op verse sla!

Met de laatste pompoen achter de kiezen leek het me tijd om wat te zaaien. Mijn gewelde kokospotgrond, iet minder idealistisch dan het eerste jaar, stond inmiddels al een week in mijn dweilemmer te wachten. Het perfecte excuus om niet te kunnen dweilen. Dat excuus is natuurlijk beperkt houdbaar, want om ook dit jaar de tuin te vullen moet er toch een beetje gekweekt worden.

Dit jaar heb ik sommige zaden geweld, de paprika kam vorig jaar erg slecht boven, dus die heb ik 24 uur geweld. Voor het experimenteer deel heb ik naast de gewelde zaadjes uit het zakje ook een aantal verse paprika zaadjes gezaaid. Vorig jaar hebben we uiteindelijk geen paprika geoogst, hoop op een beter jaar, heb in ieder geval genoeg zaadjes gezaaid. De bakjes met folie zijn de paprika en tomaat. Die houden wel van lekker warm, tijdens het kiemen.

boterkuipjes

De erwten en tuinbonen, heb ik even over getwijfeld. Elk jaar kom ik namelijk op mijn bonenveld in de knoei. Dan staan de erwten en tuinbonen daar alle ruimte in te nemen, terwijl ik in juni nog sperziebonen erbij wil. Natuurlijk moest ik, net op dat moment, denken aan pasta met tuinbonen, erwten, slagroom en verse munt, mmm…. Vervolgens heb ik de erwten en tuinbonen in de week gelegd en vanochtend in potjes gedaan. Eigenlijk had ik een paar erwten teveel geweld, ik kon het bijna niet over mijn hart verkrijgen. Al die erwtjes die plantjes willen worden…. Ach ja, laatst was zoonlief creatief met kikkererwten en sate prikkers bouwwerken aan het bouwen, de schaal gewelde kiemende erwten die na dit kunstig bouwen overbleven zijn ook in de kliko verdwenen.

Wat die sperziebonen betreft, die ga ik samen met mijn eigen geoogste heilige boontjes van vorig jaar, allemaal om mais laten groeien. Zo kan ik de ruimte mooi twee keer gebruiken.

tuinplan

Na al dit zaaiwerk heb ik wat gepuzzeld met de indeling in de tuin op papier. Dit jaar niet zoveel detail, vooral grote lijnen. Dan weet ik precies hoe de mest te verdelen. Aan de details houd ik me over het algemeen niet erg goed, al doende leert men.

komkommer

In de vensterbank staan nu boterkuipjes met trostomaten, gewone tomaten, afrikaantjes, paprika en komkommer. Er komen nog twee soorten komkommer bij in de loop van april, maar volgens de gebruiksaanwijzing van dit soort moesten zij nu al gezaaid worden. We gaan het zien!

Een reactie plaatsen »

Spit, spitten, gespit

Als eerst even een juichkreet: Yes, het spitten zit erop! Wonderlijk genoeg heb ik daar geen spierpijn van gekregen. Blijkt maar weer dat gezellig buurten met je medetuinders de ideale warming up is voor zware tuinklussen. Deze week moet er nog een klein beetje mest worden verdeeld en ondergewerkt en dan kan alles ingezaaid worden. Hopelijk lukt het om beide klussen in de komende week te klaren. De mest levert in ieder geval een enorme hoeveelheid wormen voor de tuin, dus luchtige vruchtbare grond om op te werken dit jaar.

wurm

Terwijl ik zaterdag de hele middag aan het spitten was, heeft J. me enorm geholpen. Eerst heeft hij een eigen tuin aangelegd. Hij heeft lekker zitten puzzelen met de pakjes zaad, bij de derde rij zaadjes had hij in de gaten dat er op de pakjes stond hoeveel centimeter er tussen de rijen zaad moest zitten. Misschien moet er nog wat verplant worden uit de eerste twee gezaaide rijen met een rijafstand van drie centimeter…  Daarna heeft hij in één van de wielen akkerbloemen gezaaid en op het slabed drie lekkere soorten sla, nu met de goede rijafstand. Niet de rode; ‘die lust ik niet,’ dat begint dus nu al in de tuin… Wel de rucola. ‘Mam, rucola, welk woord zit daar in? Ik denk niet dat er rucola in cola zit… dan zouden er veel meer vitaminen in zitten!’ En na afloop: ‘Zo, nu heb ik twee plekken ijsbergsla gezaaid, ik hoop dat we heel veel tacosalad gaan eten dit jaar.’

Ondertussen komen de eerste zaadjes al boven, het eerste succes in vergelijking met vorig jaar.  Geen twee spinazieplantjes, maar een hele rij komt boven. Ook van het zelfgewonnen zaad van vorig jaar komen er plantjes boven. Wel veel minder, maar toch iets.

spinazie plantjes

Verder zijn de voorbereidingen voor de planten na de ijsheiligen al in volle gang. Vorige week heb ik mais, pompoen, gele courgette, groene courgette en komkommers voorgezaaid. Bij wijze van experiment ook nog watermeloen. Eigenlijk is Nederland niet warm genoeg voor watermeloen, maar misschien wordt dit wel een heel warm jaar. Vorige week heb ik op de markt geleerd hoe je watermeloen in de woestijn kweekt. Zonder water… Diepe kuil graven in het zand, zaadje onderin, om het zaad stro. Het stro zuigt zich ’s nachts vol water, dit water loopt naar het diepste punt in de kuil en zo groeit de meloen, zonder water, in de woestijn. Hier in Nederland heb je misschien meer aan een paar spiegels om de plant, die de hoeveelheid zonlicht wat vergroten.

zaadjes

De pakjes zaadjes zijn iets minder nieuw dan vorig jaar, maar de inhoud lijkt nog prima.

gezaaide mais

De maiskorrels in nette rijen in ijsbakjes. De eerste zijn inmiddels alweer boven de grond!

in de vensterbank

Nu, is het goede moment om deze gewassen te zaaien. Dan hebben de planten over vier week een mooi formaat om, na de ijsheiligen, naar de tuin te gaan. Als het goed is hoef ik ze voor die tijd niet te verpotten. Misschien ga ik deze week nog wat bonen binnenzaaien, dan hebben we ook wat vroege sperziebonen, mmm… een tip van groenteinfo.

Er blijft natuurlijk de kwestie met de plantjes van de markt. Het is erg verleidelijk om daar wat grotere planten te gaan halen… maar nee, ook dit jaar ga ik alles zaaien en kijken hoe ver ik kom. Het zal met toch een keer gebeuren dat ik een hele spruitkool uit een zaadje opkweek, misschien dit jaar. De kolen krijgen in ieder geval het best bemeste bed. Helemaal aan het einde van het seizoen, als mijn tuin vol gaten zit, haal ik misschein nog wat op de markt. Iets in de trant van ‘wees niet al te rechtvaardig’.

rabarber jong

De vaste planten leven helemaal op van het mooie weer, de bessenstruiken lopen uit, deze foto is van vorige week, nu zijn de bladeren al bijna twee keer zo groot. De rabarber groeit ook flink. Kan niet wachten tot de aardbeien gaan bloeien, wat is de lente toch een heerlijk seizoen.

bessenstruik blad

Een reactie plaatsen »

Zaaien

De tuinbonen doen het goed, al hadden ze het net als iedereen, deze week een beetje koud… door de sneeuw staan ze alweer een paar dagen in de keuken. Volgende week (weer) buiten afharden en dan naar de tuin ermee!

ingevroren tuinbonen

Vandaag ging ik verder met voorzaaien. Zaaien heeft iets magisch. Uit een blik vol zaadjes haal ik een paar zakjes van die kleine droge saaie donkere korreltjes tevoorschijn en geef ze een plekje onder de grond.

Dit jaar van die kokosgrond, een leuk goedje. Zo’n klein fijn geperst pakje van de dille en kamllie, tover je, met een paar liter water, een emmer vol grond van:

kokos fase 1

Nou had ik niet een hele emmer nodig, maar toch, wonderlijk spul…

kokos fase 2

En een paar minuten later, voila!

kokos fase 3

Nu staat alles in de vensterbank, het wachten is op de planten die verschijnen. Niet elk zaadje komt uit, heb ik vorig jaar geleerd. Dit jaar dus iets meer gezaaid dan ik nodig heb. En niet elk plantje is sterk, dus dit jaar gaan de sterkste in de tuin en het zou kunnen dat ik iets op de composthoop moet gooien. Eerlijk gezegd ben ik daar niet zo goed in. Op een of andere manier heb ik een zwak voor zwakke plantjes en gun ik ze toch een plek in de zon. Net iets minder nuchter dan mijn status als noordeling zou doen vermoeden. Dat krijg je als tuinieren niet een noodzaak is, maar een hobby…

gezaaid

In deze bakken zit zaad van: kropsla, ijsbergsla, broccoli, spruitkool, paprika, lenteui, prei, knoflookbieslook, gewone bieslook en wilde afrikaantjes… Sla, omdat ik we snakken naar verse sla uit de tuin en door voor te zaaien hebben we die misschien net iets eerder dan wanneer we in de tuin zaaien. Prei en lente ui kwamen vorig jaar niet heel goed op, dus probeer ik vast een paar planten in huis te kweken. Spruitkool, lijkt me leuk als het dit jaar lukt, broccoli is de enige koolsoort die we echt heel lekker vinden… De gewone bieslook heeft het vorig jaar niet gered, de knoflookbieslook is van zelfgewonnen zaad. Paprika moet gewoon vroeg gezaaid worden en een warme zomer hebben, hopelijk oogsten we dit jaar meer dan één paprika per plant! Op het zakje van de wilde afrikaantjes stond dat ze voorgezaaid moesten worden, die zijn helemaal nieuw voor mij.

Tot slot nog een plattegrond van de tuin, deze is door D. en voor het geval jullie het niet direct zien… de bessenstruik doet het hierop erg goed!

plattegrond D

2 reacties »

Invloed van het weer en de volkstuinier

Het is alweer even juni, deze maand geen tuinkalender, tegen juni heeft het weer al zoveel invloed gehad op de tuin, dat het lastig is om te zeggen of je nog meer moet zaaien of al kunt oogsten. Juni is voor alle gewassen die even de tijd nodig hebben om te groeien de laatste maand om te zaaien.

Welke beesten te bestrijden hangt net zo goed af van tempratuur en vochtigheid. Zelf gok ik dit jaar op een lange nazomer. Gezien de zomer nog even op zich laat wachten, zou dat erg welkom zijn! Het zou me ook goed uikomen. De eerste lichting kolen, daar hebben welgeteld twee planten het van overleefd. Dus ik heb even verlekkerd op de markt gekeken naar de tien kolenplantjes voor twee euro, daarna heb ik ons principe om zoveel mogelijk zelf te zaaien weer omarmd en ben met rode kool, koolrabi en broccoli overnieuw begonnen; Prediker in het achterhoofd ‘Wie altijd op de wind let, komt niet aan zaaien toe…’ We zullen het wel zien. Kolen telen is een hele kunst, maar kolen eten is gek genoeg veel minder verheven, ze vallen onder somber monnikken en eenvoudig boeren voedsel. Tegen de tijd dat ik een rijpe kool heb geproduceerd, zal ik dit eens aan nader onderzoek onderwerpen, misschien verwerken tot een hippe groente shake.

Op de foto v.l.n.r. kleine boerenkool, vers gezaaide rode kool, kleine witte kool, kleine bloemkool, vers gezaaide koolrabi, verdwaalde venkel en vers gezaaide broccoli.

Tuinieren bij een volkstuinvereniging is zo mogelijk nog leuker dan tuinieren in je eigen achtertuin. Zeker omdat er zoveel kennis is van planten, hoe te werken en hoe te bewaren. Mijn kruidentuin komt langzaam uit de grond. Zo zag ik dit weekend inimini kamille plantjes bovenkomen. Sommige kruiden hebben een jaar of twee nodig om zich goed in de tuin te vestigen. Dus terwijl ik naar mijn miniscule kamille kijk en verzucht dat ik zo graag dit jaar nog alles kan kweken, leer inmaken, kruiden drogen, en perfecte kolen stoven en dat het gewoon niet gaat lukken in een jaar… komt de buurman langs met een flink bos maggi om te drogen. ‘Weekje of twee laten hangen, tot het kurkdroog is, blaadjes eraf ritsen en in een glazen pot bewaren.’ Dat is zo motiverend. De maggi hangt te drogen en over twee week gaat hij droog in de pot en heb ik een voorraad maggi voor de winter klaarliggen.

Verder nog een hoop onkruid gewied en onder het onkruid de anemonen ontdekt, die de rand van de tuin straks opsieren. Heel veel heermoes eruit getrokken, het schijnt dat er goud zit aan het onderste puntje van de wortels van deze plant… hoop echt dat we dat goud vinden en dat de heermoes daarna iets in aantal mindert in de loop van het seizoen.

En dan zijn er de kevers op de aardappelen van een buur, zijn die biologisch te bestrijden? Wij werden als kinderen per beestje betaald voor het verzamelen van ze, 1 cent voor de kleine, 2 voor een grote, elke dag plukken was een leuk bijbaantje als elf-jarige. De aardappelen in ieder geval goed in de gaten houden. We zouden de brandnetelgier kunnen proberen, die staat mooi te gisten.

2 reacties »