Roetstekkie

Ecologisch tuinieren door beginners

De plantenverhuizing

Hemelvaartsdag 2013 mag de boeken in als een heerlijk zonnige dag. De weersvoorspelling tot de ijsheiligen zien er gunstig uit, dus besloot ik met de vruchtgewassen richting de tuin te gaan. Zo zagen de vruchtgewassen er vorig week uit:

vruchtgewaseen eind april

En zo zagen de mais, gele en groene courgette, reuze en gewone pompoen, komkommers en watermeloen er vandaag uit:

vruchtgewassen 9 mei

Met mij was daar het merendeel van de tuinders bezig zijn of haar courgetteplanten in de tuin te planten. Dus ook ruim tijd voor bijkletsen. Ben toonde ons zijn verse champignons en we mochten er zelfs een paar mee om te proeven, mmm…

champignons van ben

Ben is één van de beste tuinders van het complex, hij schoolde ons ook bij over mosterdplanten en daar kregen we er direct een paar van mee. Als het lukt, dit jaar eigen mosterdzaad in de courgette chutney! Daarna wees Michiel mij op het feit dat tuinieren in de toekomst weleens flink zou kunnen veranderen. Door een voorstel dat nu bij de EU op tafel ligt wordt planten binnenkort praktische verboden zichzelf uit te zaaien… vrij absurd. Hier zijn column. Gelukkig zijn er in Nederland een hoop zolders ingericht voor illegale teelt, kunnen we daar straks monstransboontjes gaan verbouwen. Het is natuurlijk niet te hopen dat dit wetsvoorstel het haalt, vreemd dat zoiets op hoog niveau op tafel komt. Laat wel iets zien van hoe we het contact met de natuur zijn verloren.

komkommers
Terug naar het praktisch handen in de aarde werk. Voor de komkommers maakte ik een gaaswerk om tegen op te klimmen. Als ze hier overheen gaan zal ik er nog wat stokken bijsteken, maar voor kleine planten is dit een mooi begin. Zo hoef ik geen klemmen om het kwetsbare steeltje te doen, maar kunnen de komkommers zichzelf vastgrijpen aan het gaaswerk.

mais

Bij wijze van experiment heb ik de mais op twee plekken geplant. Deze is op de onbemeste grond. Tussen de rijen maïs heb ik twee soorten stokbonen gezaaid. Bonen geven stikstof af aan de grond, die de mais er dan weer uithaalt en gebruikt om te groeien. Deze manier van telen komt oorspronkelijk bij de Indianen vandaan. Zij teelden al eeuwen geleden de combinatie pompoen, mais en bonen. Waarbij de bonen de benodigde stikstof voor de pompoen en maïs leverden. De Quackers, die aan het eind van de 17e eeuw in vrede samenleefden met de Noord Amerikaanse Indianen, namen dit over. Met deze stabiele voedselvoorziening, bouwden ze één van de eerste succesvolle nederzettingen in Amerika. Als zij de grootste groep kolonisten waren geweest was Amerika een heel ander land geworden, maar dat is even een zijspoor. De andere mais, staat samen met de reuzenpompoen op een goed bemest bed. Als we het over experimenten hebben, er loopt ook nog één op het slabed:

spinazie twee soorten

Links, twee ‘rijtjes’ zaad uit een pakje en rechts het zelfgewonnen zaad… duidelijk twee verschillende soorten spinazie en allebei de rijtjes groeit meer dan vorig jaar!

rabarber

Dit is de rabarber, ziet er heel mooi uit, als het zoals beloofd nog een beetje gaat regenen de komende dagen, dan kunnen wij volgende week onze eerste rabarbercompote of taart gaan maken. Vlak bij de rabarber staan mijn bakjes met voorgezaaide kolen en de oesterzwammencultuur:

voorgezaaid en oestercultuur

Kolen, ik weet niet of dat een succesnummer wordt… maar we proberen. Die oesterzwammen, dat laat ik natuurlijk zien, als die verschijnen. Vier keer per jaar als de omstandigheden ideaal zijn zei de marktkoopman, hopen is op juist die weersomstandigheden.

cantalope

Nog een allerlaatste, de cantalope, ook gekregen. Mijn watermeloen heeft nog geen derde blad en is dus nog niet groot genoeg om de tuin in te gaan. Laat de warme zomer maar komen!

Advertenties
2 reacties »

Spit, spitten, gespit

Als eerst even een juichkreet: Yes, het spitten zit erop! Wonderlijk genoeg heb ik daar geen spierpijn van gekregen. Blijkt maar weer dat gezellig buurten met je medetuinders de ideale warming up is voor zware tuinklussen. Deze week moet er nog een klein beetje mest worden verdeeld en ondergewerkt en dan kan alles ingezaaid worden. Hopelijk lukt het om beide klussen in de komende week te klaren. De mest levert in ieder geval een enorme hoeveelheid wormen voor de tuin, dus luchtige vruchtbare grond om op te werken dit jaar.

wurm

Terwijl ik zaterdag de hele middag aan het spitten was, heeft J. me enorm geholpen. Eerst heeft hij een eigen tuin aangelegd. Hij heeft lekker zitten puzzelen met de pakjes zaad, bij de derde rij zaadjes had hij in de gaten dat er op de pakjes stond hoeveel centimeter er tussen de rijen zaad moest zitten. Misschien moet er nog wat verplant worden uit de eerste twee gezaaide rijen met een rijafstand van drie centimeter…  Daarna heeft hij in één van de wielen akkerbloemen gezaaid en op het slabed drie lekkere soorten sla, nu met de goede rijafstand. Niet de rode; ‘die lust ik niet,’ dat begint dus nu al in de tuin… Wel de rucola. ‘Mam, rucola, welk woord zit daar in? Ik denk niet dat er rucola in cola zit… dan zouden er veel meer vitaminen in zitten!’ En na afloop: ‘Zo, nu heb ik twee plekken ijsbergsla gezaaid, ik hoop dat we heel veel tacosalad gaan eten dit jaar.’

Ondertussen komen de eerste zaadjes al boven, het eerste succes in vergelijking met vorig jaar.  Geen twee spinazieplantjes, maar een hele rij komt boven. Ook van het zelfgewonnen zaad van vorig jaar komen er plantjes boven. Wel veel minder, maar toch iets.

spinazie plantjes

Verder zijn de voorbereidingen voor de planten na de ijsheiligen al in volle gang. Vorige week heb ik mais, pompoen, gele courgette, groene courgette en komkommers voorgezaaid. Bij wijze van experiment ook nog watermeloen. Eigenlijk is Nederland niet warm genoeg voor watermeloen, maar misschien wordt dit wel een heel warm jaar. Vorige week heb ik op de markt geleerd hoe je watermeloen in de woestijn kweekt. Zonder water… Diepe kuil graven in het zand, zaadje onderin, om het zaad stro. Het stro zuigt zich ’s nachts vol water, dit water loopt naar het diepste punt in de kuil en zo groeit de meloen, zonder water, in de woestijn. Hier in Nederland heb je misschien meer aan een paar spiegels om de plant, die de hoeveelheid zonlicht wat vergroten.

zaadjes

De pakjes zaadjes zijn iets minder nieuw dan vorig jaar, maar de inhoud lijkt nog prima.

gezaaide mais

De maiskorrels in nette rijen in ijsbakjes. De eerste zijn inmiddels alweer boven de grond!

in de vensterbank

Nu, is het goede moment om deze gewassen te zaaien. Dan hebben de planten over vier week een mooi formaat om, na de ijsheiligen, naar de tuin te gaan. Als het goed is hoef ik ze voor die tijd niet te verpotten. Misschien ga ik deze week nog wat bonen binnenzaaien, dan hebben we ook wat vroege sperziebonen, mmm… een tip van groenteinfo.

Er blijft natuurlijk de kwestie met de plantjes van de markt. Het is erg verleidelijk om daar wat grotere planten te gaan halen… maar nee, ook dit jaar ga ik alles zaaien en kijken hoe ver ik kom. Het zal met toch een keer gebeuren dat ik een hele spruitkool uit een zaadje opkweek, misschien dit jaar. De kolen krijgen in ieder geval het best bemeste bed. Helemaal aan het einde van het seizoen, als mijn tuin vol gaten zit, haal ik misschein nog wat op de markt. Iets in de trant van ‘wees niet al te rechtvaardig’.

rabarber jong

De vaste planten leven helemaal op van het mooie weer, de bessenstruiken lopen uit, deze foto is van vorige week, nu zijn de bladeren al bijna twee keer zo groot. De rabarber groeit ook flink. Kan niet wachten tot de aardbeien gaan bloeien, wat is de lente toch een heerlijk seizoen.

bessenstruik blad

Een reactie plaatsen »

Het beter bonen werk

Vandaag schijnt het zonnetje! Daar hebben we dankbaar gebruik van gemaakt. De tuinbonen en erwten waren dit weekend buiten blijven staan en hadden alle kou doorstaan. Tijd om deze afgeharde planten in de volle grond te zetten. Zeker de wortels van de tuinbonen waren in redelijke knooppunten veranderd… Dus alles op de fiets geladen en naar de tuin gebracht:

boon en erwt onderweg

Voor we wegreden zwaaiden we natuurlijk even naar de sla en lookplantjes in de vensterbank.

vensterbank sla

En ook naar de paar plantjes die in de kas staan. In de hoop dat deze persoonlijke aandacht meer zaadjes uitnodigt om boven te komen…

kijkje in de kas

Eenmaal bij de tuin aangekomen hebben we hard gewerkt. Geultjes gegraven om de tuinbonen in rijtjes te planten. Deze zijn door I. helemaal gevuld met water. We hebben wat gefilosofeerd over of dode plantjes ook naar de hemel gaan. En ondertussen de planten in de grond gestoken. Zo zien de vier rijen tuinbonen eruit:

tuinbonen geplant

De erwten hadden we iets meer werk mee. Erwten hebben iets nodig om tegenop te groeien. In tegenstelling tot vorig jaar weet ik nu in ieder geval wel hoe die planten er straks uitzien. Verder willen we niet dat de duiven de malse blaadjes komen eten, dus hebben we er een hekwerk omheen gebouwd. Dit is nog niet hoog genoeg, maar voor even volstaat het. Het is bovendien gebouwd om in de hoogte uitgebreid te kunnen worden.

erwten geplant

Met de buurman kletsten we tussendoor over de Nederlandse politiek en daarna hadden we nog een paar minuten over om spinazie te zaaien.

spinazie

Hier een experimentje, in de eerste twee rijen heb ik zaad uit het pakje gezaaid. In de laatste rij zaad dat we vorig jaar van eigen spinazieplant hebben gewonnen. Ben benieuwd wat er bovenkomt. Voor spinazie is het belangrijk dat het tijdens het kiemen vochtig blijft. Dus we hopen op de beloofde regen voor eind deze week.

zaaisel spinazie

In afwachting van de regen hebben we alles in tuin weer achtergelaten en de oudste twee broers uit school gehaald. Thuis nog een paar aantekening over zaaien en planten op de kalender gemaakt en alles in dit blog op een rijtje gezet.

Een reactie plaatsen »