Roetstekkie

Ecologisch tuinieren door beginners

Heilig boontje

De zon, waar blijft ze toch?! Dat is de vraag die ons tuinders inmiddels al een poosje bezig houdt. Feitelijk is het interressant dat de lente net zo koud is als die van ’62, dat daarop een koude zomer volgde, waardoor het zeewater niet voldoende opwarmde om een barre winter te voorkomen. Wat mij betreft zijn zulke lange voorbereidingen voor een elfstedentocht wel pittig…
De planten groeien ondertussen in een langzaam tempo verder. Dus het bloemetje is nog geen aardbei. Wel is de hele fruitafdeling voorzien van een net, blauw zodat de vogels er niet in vliegen.

blauwe waas

Ondanks de regen komen er wat bonen op. Met zoveel nattigheid zou het ook niet gek zijn als ze in de grond lagen weg te rotten. De overmatige regen is helaas niet gunstig voor de opbrengst, dus ik ben van plan er nog een rijte bij te zaaien, kunnen we in de herfstvakantie mooi ook nog verse boontjes eten!

boontjes

Binnen heb ik nog een ‘heilig boontje’ gezaaid. Deze kreeg ik vorig jaar in het Pelgrimsmuseum. Het boontje staat ook bekend als monstransboon, een vergeten groente. Meerdere van mijn medetuinders kende deze boon en hadden hem zeker als kind regelmatig gegeten, in hun geval toch gauw zo’n 50-70 jaar geleden…  Het verhaal gaat dat aan het eind van de 18e eeuw in de omgeving van München een boer aan het ploegen was. Opeens wilde zijn paard niet verder. Bennie, het lievelingspaard van de boer, deed zijn werk altijd goed. Nu leek het wel of hij aan de grond vast zat, hij wilde niet voor en niet achter uit. Uiteindelijk kreeg de boer het heldere idee om in de grond voor de voeten van het paard te graven en hier stuitte hij op een monstrans. Deze poetste hij thuis op en bracht hem naar de pastoor. Tijdens de oogsttijd bleek er iets bijzonders te zijn gebeurd met de bonen van de boer. Ze hadden allemaal een monstranstekening gekregen. Deze bonen werden weer gezaaid en leverden nieuwe monstransbonen, enz. enz. Het hele gebeuren heeft ze de bijnaam heilig boontje opgeleverd. Ben benieuwd hoe ze smaken.

heilig boontje

In de vensterbank staat een tweede lichting zaailingen… de eerste lichting komkommers en enkele pompoenen zijn door de slakken weggevreten, hoe durven ze! Bij het uitplanten van de ze lichting zal ik wat slakwerende middelen inzetten. Als deze het niet redden zal ik het verder zonder komkommers moeten stellen, ga ervan uit dat het nog gaat lukken. Op de foto ook mini paprikaplantjes, om een of andere reden willen ze niet groot worden dit jaar en deze hebben nog niet eens in de regen gestaan. Om ze nou zo in de container te kieperen vind ik een beetje jammer, dus toch maar verplant, hopend op een onverwachte groeispurt.

vensterbank 2.0

Uit de catagorie zaaien, het tofste kaartje van dit jaar, netjes in de tuin gezaaid:

groente uit kampen

En nog een groen plaatje om mee af te sluiten, de kruisbes die mooi fruit belooft, afgeschermd met zijn eigen stekels.

kruisbes

Advertenties
Een reactie plaatsen »

Moederdag cadeau’s en blij vogelnieuws

Met moederdag geheel in tuinstijl verwend, een mooi blauw net, merelproof, hier wordt het eerste stuk op maat geknipt en dat zit inmiddels over de bonen en bessen heen, waar eerst het zwarte net zat. Hopen dat er geen kleurenblinde merels in de buurt komen.

Behalve de netten ook nog deze koperen ringen gekregen, die de slakken van mijn planten af moeten houden, ziet er in ieder geval chique uit!

Er is meer dier nieuws uit de tuin… eerst het slechtere. Konijntjes zijn misschien heel schattig, je wil ze niet in de tuin hebben, deze sporen zijn wat verdacht.

En bij deze plant zijn de blaadjes verdwenen, we vragen ons vooralsnog af of er een verband is, maar vermoeden dat Peter Rabbit in de buurt is. Zodra we zijn jasje ergens in het hek zien hangen, laten we dat natuurlijk weten!

Het goede nieuws zijn de mezen families die in onze vogelhuisjes zijn komen wonen. Een pimpel- en een koolmezenfamilie. Paps en mams vliegen bij beide gezinnen af en aan en de kleintjes maken een gezellig kabaal.

Weer een mondje gevuld;

Verder hebben we voor de bijen, die het de laatste jaren zwaar hebben, ook wat bloemen gezaaid. Net iets minder dan een vierkante meter, dus een druk hoekje. Hopen dat de bij ook de rest van de tuin even doorvliegt.

Om af te sluiten nog een nieuwe gouden tip tegen de vorst tijdens koude nachten. Water bij de planten, emmers was het advies, maar bij gebrek daaraan heb ik de jerrycan afgelopen nacht ingezet. Minder broeierig en dus zeker bij de aardappels beter, want we willen er geen schimmelige aardappelziektes in hebben, aldus tante H.

Een reactie plaatsen »