Roetstekkie

Ecologisch tuinieren door beginners

Moederdag cadeau’s en blij vogelnieuws

Met moederdag geheel in tuinstijl verwend, een mooi blauw net, merelproof, hier wordt het eerste stuk op maat geknipt en dat zit inmiddels over de bonen en bessen heen, waar eerst het zwarte net zat. Hopen dat er geen kleurenblinde merels in de buurt komen.

Behalve de netten ook nog deze koperen ringen gekregen, die de slakken van mijn planten af moeten houden, ziet er in ieder geval chique uit!

Er is meer dier nieuws uit de tuin… eerst het slechtere. Konijntjes zijn misschien heel schattig, je wil ze niet in de tuin hebben, deze sporen zijn wat verdacht.

En bij deze plant zijn de blaadjes verdwenen, we vragen ons vooralsnog af of er een verband is, maar vermoeden dat Peter Rabbit in de buurt is. Zodra we zijn jasje ergens in het hek zien hangen, laten we dat natuurlijk weten!

Het goede nieuws zijn de mezen families die in onze vogelhuisjes zijn komen wonen. Een pimpel- en een koolmezenfamilie. Paps en mams vliegen bij beide gezinnen af en aan en de kleintjes maken een gezellig kabaal.

Weer een mondje gevuld;

Verder hebben we voor de bijen, die het de laatste jaren zwaar hebben, ook wat bloemen gezaaid. Net iets minder dan een vierkante meter, dus een druk hoekje. Hopen dat de bij ook de rest van de tuin even doorvliegt.

Om af te sluiten nog een nieuwe gouden tip tegen de vorst tijdens koude nachten. Water bij de planten, emmers was het advies, maar bij gebrek daaraan heb ik de jerrycan afgelopen nacht ingezet. Minder broeierig en dus zeker bij de aardappels beter, want we willen er geen schimmelige aardappelziektes in hebben, aldus tante H.

Advertenties
Een reactie plaatsen »

Kleine zwarte dief

Er waaien wat veertjes door de tuin, de aardappels komen boven, de oost indische kers en de afrikaantjes hebben allemaal het loodje gelegd. Iets te vroeg buiten uitgeplant. Er zijn heel veel rode kool plantjes en de spruitjes, radijsjes, meiraapjes, ’t groeit allemaal door. De tuinbonen zijn ook  flink gegroeid en op dat moment zag ik de merel. In het net, vast met zijn pootjes en ik voelde me heel schuldig, de buurman had me nog gewaarschuwd: ‘Dat net van jouw, dat zien merels niet, ze raken erin verstrikt…’ I. en ik keken een tijdje naar de merel, dood, en ik overwoog of ik nou het hele net met merel en al moest meenemen en in de kliko moest gooien. Of dat ik straks terug moest komen en alleen de merel eruit zou halen, tenslotte had hij wel mijn planten willen eten.

I. stond aan de ene kant en ik aan de andere, hij moest bijna huilen, op dat moment deed de merel zijn oogjes open en bewoog een beetje hulpeloos. Niet dood! Behalve I. en ik was er niemand bij de tuin en ik had niks om hem uit het net te halen, dus in plaats van boodschappen doen, terug naar huis.

Mijn eerst plan was de dierenambulance te bellen, dieren, daar ben ik echt niet goed mee, doe mij maar mensen. Eerst manlief maar gebeld voor wat morele steun, die zei doe maar zelf. Daarna de dierenambulance gebeld, ondanks hun  bereikbaarheid, 24 uur per dag, was de lijn bezet, nog een keer geprobeerd, weer bezet. Er schijnt vandaag de dag veel dierenleed te zijn in Zwolle. Volgende plan, zusje om hulp vragen. Zusje moest om mij lachen, nee ze kon niet helpen… gewoon voorzichtig vasthouden met een hand, geruststellen en losknippen met de andere. Dat beestje is heel bang, doet je niks. Nog een keer de dierenambulance gebeld weer bezet…

Handschoenen opgezocht en een schaar gepakt en richting te tuin gereden. Daar hing de merel, nog in het net, oogjes dicht, onbewegelijk. ‘Luister eens merel, niet nu doodgaan, ik kom je eruit halen.’ Voorzichtig het gewonde beestje met een hand vastgepakt en met de andere aan het knipwerk begonnen. ‘Je bent wel een mooie hoor, waaghals, beetje proberen bij mijn tuinbonen te komen,’ Merel bewoog, ik schrok en liet hem los. ‘Sorry, merel, ik ben hier niet zo goed in, vind het ook een beetje eng, denk maar aan je vriendinnetje, volgens mij hoor ik haar in de boom. ’ Daar zou ik nou zelf rustig van worden, mijn geliefde in de buurt.

Er kwam nog een andere buurman aan die zei, ‘Tja, daar heb je dat net toch voor, jij wil graag tuinbonen. Als ze allemaal boven zijn kun je het net eraf halen.’

‘Hoe heb je het voor elkaar gekregen jong, om je nek, om je vleugels, overal zit dat net, rustig maar, ik maak het los. Ik had een scherpere schaar mee moeten nemen, we redden het hier wel mee, duurt ietsjes langer.’ En zo geschiede. De merel was een beetje suf, maar er zat nog wel leven in, op een beschut plekje gelegd met een blaadje sla een stukje appelklokhuis en zelfs nog een wormpje opgegraven. Hij had nog niet echt puf om te eten. Ging eerst even een dutje doen.

Wij gingen naar de supermarkt, de grote anonieme supermarkt, waar je niet ziet dat kippen door hun poten zakken voor ze op je bord komen en dat de natuur vergiftigd is zodat de prei op je bord zo dik mogelijk is. En daar kochten we Tony’s chocolonely, want dat is chocolade zonder de bijsmaak van slavernij en kinderarbeid, chocolade eten om de wereld te verbeteren werkt gewoon heel kalmerend!

En de merel, die heeft het laatste restje van zijn vrije leven geslapen met zijn hoofd op een vers slablaadje, terwijl zijn merelvrouwtje in de boom voor hem zong. Hij is niet meer wakker geworden…

3 reacties »