Roetstekkie

Ecologisch tuinieren door beginners

Kriebelbeestjes

Die zachte winter daar hebben we met z’n allen natuurlijk best van genoten. Met ons vele anderen, de kriebelbeestjes. Zo ook in mijn tuin, enorme hoeveelheden luizen, gelukkig ook lieveheersbeestjes, heel veel mieren en op het complex was de berucht coloradokever alweer gesignaleerd. En iets minder exotisch, maar iedereen heeft er last van, de slak!

WP_000811

Er is weer een lading verse plantjes naar de tuin gegaan, mijn fiets was afgeladen. Twee lagen!

WP_000810

Twee dagen erna kreeg ik te maken met de schade van dit slijmerige beestje…

WP_000825

Nou heb ik enorm veel respect voor het leven. Ooit knipte ik een merel uit mijn vogelnetten, snik. Sindsdien groet ik elke merel op het complex met enig respect, ze zijn wellicht familie van het ongelukkigere exemplaar. Ergens bij teken, slakken en kevers verdwijnt dat respect heel snel. Bij het ontmoeten van een heel mooi exemplaar, tuinslak dacht ik even: ‘Als de slakken mijn hele tuin weg eten kan ik nog naar de supermarkt.’ Alleen had ik net een film over het leven van Hannah Arendt gezien. Aanrader! In het proces tegen Eichmann na de tweede wereldoorlog stelt ze dat het grootste kwaad niet zit in het te grote ego van één persoon, maar in de personen die het kwaad mogelijk maken. De mensen die niet nadenken over de consequenties van de keuzes die ze maken. Dit wordt haar overigens niet in dank afgenomen.

WP_000822

Terug naar de tuin. De komkommerplanten hier op de foto zijn inmiddels allemaal verdwenen. Als je maar genoeg schakels tussen het produceren van je eten en het aanschaffen hebt, denk je als consument niet meer na over de productie. Dus niet Monsanto en zijn collega zaadmanipulators zijn de grootste boosdoeners als het gaat om onze steeds eenzijdig wordende voedsel. Het zijn alle schakels ertussen. De mensen in het laboratorium, de mensen op de kantoren, de verkopers van de zaden, de boeren die het zaaien en de mensen die gewoon kopen. Al die schakels hebben korte termijn successen voor ogen, niet het belang van de aarde. Monsanto alleen, is maar een mens. Met produceren van kleding voor de westerse wereld gaat het net zo. De consument heeft geen idee van wat er in een donker naai atelier gebeurt, maanden voor hij of zij kleren aantrekt. Alleen gaat dit blog over mijn tuin en ben ik weer mijlenver afgedwaald.

WP_000820

Dus ik borg mijn overdreven idealisme op en trapte de slak dood, de knuffel van I. was getuige. Vervolgens pakte een schoffel en verwijderde het onkruid. Ging naar huis met twee emmers onkruid en weer een kilo rabarber. Besloot om nieuwe pompoenen en courgettes te zaaien. Zodat ik ook dit jaar in ieder geval een deel van mijn eigen eten zelf zie groeien. En oh, ja, ik kocht verantwoorde slakkenkorrels en strooide die tussen mijn planten!

WP_000832

Overigens moest ik in de tuin een heleboel overzaaien, wortels, uien, lente ui en verschillende slasoorten, waren allemaal als zaailingen weggegeten. In mijn enthousiasme heb ik ook de prei, die het wel deed een beetje overhoop geschoffeld. Hoop dat er toch nog een paar preien blijven staan, want daarvan waren de zaadjes op.

WP_000833

Terwijl ik toch zo fanatiek bezig was heb ik ook wat kruiden gezaaid, peterselie, basilicum, koriander en dille. Oh, wat zal dat lekker smaken!

Advertenties
Een reactie plaatsen »

De laatste pompoen en het eerste zaaigoed

Gisteravond aten we pompoensoep van de laatste pompoen uit de tuin. Dus de komende maanden rest ons nog chutney en jam, het wachten is op verse sla!

Met de laatste pompoen achter de kiezen leek het me tijd om wat te zaaien. Mijn gewelde kokospotgrond, iet minder idealistisch dan het eerste jaar, stond inmiddels al een week in mijn dweilemmer te wachten. Het perfecte excuus om niet te kunnen dweilen. Dat excuus is natuurlijk beperkt houdbaar, want om ook dit jaar de tuin te vullen moet er toch een beetje gekweekt worden.

Dit jaar heb ik sommige zaden geweld, de paprika kam vorig jaar erg slecht boven, dus die heb ik 24 uur geweld. Voor het experimenteer deel heb ik naast de gewelde zaadjes uit het zakje ook een aantal verse paprika zaadjes gezaaid. Vorig jaar hebben we uiteindelijk geen paprika geoogst, hoop op een beter jaar, heb in ieder geval genoeg zaadjes gezaaid. De bakjes met folie zijn de paprika en tomaat. Die houden wel van lekker warm, tijdens het kiemen.

boterkuipjes

De erwten en tuinbonen, heb ik even over getwijfeld. Elk jaar kom ik namelijk op mijn bonenveld in de knoei. Dan staan de erwten en tuinbonen daar alle ruimte in te nemen, terwijl ik in juni nog sperziebonen erbij wil. Natuurlijk moest ik, net op dat moment, denken aan pasta met tuinbonen, erwten, slagroom en verse munt, mmm…. Vervolgens heb ik de erwten en tuinbonen in de week gelegd en vanochtend in potjes gedaan. Eigenlijk had ik een paar erwten teveel geweld, ik kon het bijna niet over mijn hart verkrijgen. Al die erwtjes die plantjes willen worden…. Ach ja, laatst was zoonlief creatief met kikkererwten en sate prikkers bouwwerken aan het bouwen, de schaal gewelde kiemende erwten die na dit kunstig bouwen overbleven zijn ook in de kliko verdwenen.

Wat die sperziebonen betreft, die ga ik samen met mijn eigen geoogste heilige boontjes van vorig jaar, allemaal om mais laten groeien. Zo kan ik de ruimte mooi twee keer gebruiken.

tuinplan

Na al dit zaaiwerk heb ik wat gepuzzeld met de indeling in de tuin op papier. Dit jaar niet zoveel detail, vooral grote lijnen. Dan weet ik precies hoe de mest te verdelen. Aan de details houd ik me over het algemeen niet erg goed, al doende leert men.

komkommer

In de vensterbank staan nu boterkuipjes met trostomaten, gewone tomaten, afrikaantjes, paprika en komkommer. Er komen nog twee soorten komkommer bij in de loop van april, maar volgens de gebruiksaanwijzing van dit soort moesten zij nu al gezaaid worden. We gaan het zien!

Een reactie plaatsen »

Heilig boontje

De zon, waar blijft ze toch?! Dat is de vraag die ons tuinders inmiddels al een poosje bezig houdt. Feitelijk is het interressant dat de lente net zo koud is als die van ’62, dat daarop een koude zomer volgde, waardoor het zeewater niet voldoende opwarmde om een barre winter te voorkomen. Wat mij betreft zijn zulke lange voorbereidingen voor een elfstedentocht wel pittig…
De planten groeien ondertussen in een langzaam tempo verder. Dus het bloemetje is nog geen aardbei. Wel is de hele fruitafdeling voorzien van een net, blauw zodat de vogels er niet in vliegen.

blauwe waas

Ondanks de regen komen er wat bonen op. Met zoveel nattigheid zou het ook niet gek zijn als ze in de grond lagen weg te rotten. De overmatige regen is helaas niet gunstig voor de opbrengst, dus ik ben van plan er nog een rijte bij te zaaien, kunnen we in de herfstvakantie mooi ook nog verse boontjes eten!

boontjes

Binnen heb ik nog een ‘heilig boontje’ gezaaid. Deze kreeg ik vorig jaar in het Pelgrimsmuseum. Het boontje staat ook bekend als monstransboon, een vergeten groente. Meerdere van mijn medetuinders kende deze boon en hadden hem zeker als kind regelmatig gegeten, in hun geval toch gauw zo’n 50-70 jaar geleden…  Het verhaal gaat dat aan het eind van de 18e eeuw in de omgeving van München een boer aan het ploegen was. Opeens wilde zijn paard niet verder. Bennie, het lievelingspaard van de boer, deed zijn werk altijd goed. Nu leek het wel of hij aan de grond vast zat, hij wilde niet voor en niet achter uit. Uiteindelijk kreeg de boer het heldere idee om in de grond voor de voeten van het paard te graven en hier stuitte hij op een monstrans. Deze poetste hij thuis op en bracht hem naar de pastoor. Tijdens de oogsttijd bleek er iets bijzonders te zijn gebeurd met de bonen van de boer. Ze hadden allemaal een monstranstekening gekregen. Deze bonen werden weer gezaaid en leverden nieuwe monstransbonen, enz. enz. Het hele gebeuren heeft ze de bijnaam heilig boontje opgeleverd. Ben benieuwd hoe ze smaken.

heilig boontje

In de vensterbank staat een tweede lichting zaailingen… de eerste lichting komkommers en enkele pompoenen zijn door de slakken weggevreten, hoe durven ze! Bij het uitplanten van de ze lichting zal ik wat slakwerende middelen inzetten. Als deze het niet redden zal ik het verder zonder komkommers moeten stellen, ga ervan uit dat het nog gaat lukken. Op de foto ook mini paprikaplantjes, om een of andere reden willen ze niet groot worden dit jaar en deze hebben nog niet eens in de regen gestaan. Om ze nou zo in de container te kieperen vind ik een beetje jammer, dus toch maar verplant, hopend op een onverwachte groeispurt.

vensterbank 2.0

Uit de catagorie zaaien, het tofste kaartje van dit jaar, netjes in de tuin gezaaid:

groente uit kampen

En nog een groen plaatje om mee af te sluiten, de kruisbes die mooi fruit belooft, afgeschermd met zijn eigen stekels.

kruisbes

Een reactie plaatsen »

De plantenverhuizing

Hemelvaartsdag 2013 mag de boeken in als een heerlijk zonnige dag. De weersvoorspelling tot de ijsheiligen zien er gunstig uit, dus besloot ik met de vruchtgewassen richting de tuin te gaan. Zo zagen de vruchtgewassen er vorig week uit:

vruchtgewaseen eind april

En zo zagen de mais, gele en groene courgette, reuze en gewone pompoen, komkommers en watermeloen er vandaag uit:

vruchtgewassen 9 mei

Met mij was daar het merendeel van de tuinders bezig zijn of haar courgetteplanten in de tuin te planten. Dus ook ruim tijd voor bijkletsen. Ben toonde ons zijn verse champignons en we mochten er zelfs een paar mee om te proeven, mmm…

champignons van ben

Ben is één van de beste tuinders van het complex, hij schoolde ons ook bij over mosterdplanten en daar kregen we er direct een paar van mee. Als het lukt, dit jaar eigen mosterdzaad in de courgette chutney! Daarna wees Michiel mij op het feit dat tuinieren in de toekomst weleens flink zou kunnen veranderen. Door een voorstel dat nu bij de EU op tafel ligt wordt planten binnenkort praktische verboden zichzelf uit te zaaien… vrij absurd. Hier zijn column. Gelukkig zijn er in Nederland een hoop zolders ingericht voor illegale teelt, kunnen we daar straks monstransboontjes gaan verbouwen. Het is natuurlijk niet te hopen dat dit wetsvoorstel het haalt, vreemd dat zoiets op hoog niveau op tafel komt. Laat wel iets zien van hoe we het contact met de natuur zijn verloren.

komkommers
Terug naar het praktisch handen in de aarde werk. Voor de komkommers maakte ik een gaaswerk om tegen op te klimmen. Als ze hier overheen gaan zal ik er nog wat stokken bijsteken, maar voor kleine planten is dit een mooi begin. Zo hoef ik geen klemmen om het kwetsbare steeltje te doen, maar kunnen de komkommers zichzelf vastgrijpen aan het gaaswerk.

mais

Bij wijze van experiment heb ik de mais op twee plekken geplant. Deze is op de onbemeste grond. Tussen de rijen maïs heb ik twee soorten stokbonen gezaaid. Bonen geven stikstof af aan de grond, die de mais er dan weer uithaalt en gebruikt om te groeien. Deze manier van telen komt oorspronkelijk bij de Indianen vandaan. Zij teelden al eeuwen geleden de combinatie pompoen, mais en bonen. Waarbij de bonen de benodigde stikstof voor de pompoen en maïs leverden. De Quackers, die aan het eind van de 17e eeuw in vrede samenleefden met de Noord Amerikaanse Indianen, namen dit over. Met deze stabiele voedselvoorziening, bouwden ze één van de eerste succesvolle nederzettingen in Amerika. Als zij de grootste groep kolonisten waren geweest was Amerika een heel ander land geworden, maar dat is even een zijspoor. De andere mais, staat samen met de reuzenpompoen op een goed bemest bed. Als we het over experimenten hebben, er loopt ook nog één op het slabed:

spinazie twee soorten

Links, twee ‘rijtjes’ zaad uit een pakje en rechts het zelfgewonnen zaad… duidelijk twee verschillende soorten spinazie en allebei de rijtjes groeit meer dan vorig jaar!

rabarber

Dit is de rabarber, ziet er heel mooi uit, als het zoals beloofd nog een beetje gaat regenen de komende dagen, dan kunnen wij volgende week onze eerste rabarbercompote of taart gaan maken. Vlak bij de rabarber staan mijn bakjes met voorgezaaide kolen en de oesterzwammencultuur:

voorgezaaid en oestercultuur

Kolen, ik weet niet of dat een succesnummer wordt… maar we proberen. Die oesterzwammen, dat laat ik natuurlijk zien, als die verschijnen. Vier keer per jaar als de omstandigheden ideaal zijn zei de marktkoopman, hopen is op juist die weersomstandigheden.

cantalope

Nog een allerlaatste, de cantalope, ook gekregen. Mijn watermeloen heeft nog geen derde blad en is dus nog niet groot genoeg om de tuin in te gaan. Laat de warme zomer maar komen!

2 reacties »

Vers uit de tuin

De zomervakantie nadert haar eind, de dagen worden weer korter. Het hoog seizoen in de tuin zit er bijna op. We hebben inmiddels de nodige gekeekte groente achter de kiezen. Eerst was er heel veel sla, toen tuinbonen en erwten, bessen, aardbeien, rabarber, radijs, meiraap, nog meer sla knoflook en de eerste aardappelen. Courgettes, één portie haricot verts, goudsbloemen, mais en nog meer courgettes. Vandaag venkel en komkommer geplukt, toch nog een komkommer!

In de tuin voor het na seizoen nog veldsla, postelein, spinazie, radijs en tuinkers gezaaid. Dan zijn er nog steeds courgettes, een paar pompoenen, meer mais, aardbeien, een paprika, wortelen, aan de komkommerplant groeien een paar nieuwe exemplaren en misschien is er boerenkool, als de slakken niet eerder zijn…

Behalve eten hebben we ook zaad uit de tuin geoogst. Heel veel goudsbloem, genoeg voor een weiland. Die zaadjes hebben iets heel aantrekkelijks, na uren zaad van plantresten scheiden, zie ik ze zelfs als ik mijn ogen dicht doe. Dat is misschien wat veel van het goede… Volgend jaar eens testen hoe sterk het is. En aan iedereen die plannen heeft om volgend jaar goudsbloem jam te maken en nog op zoek is naar zaadjes, laat maar weten.

Behalve alle groente is er in de tuin ook een hoop onkruid, met alle regen voor de zomervakantie en de kids zes weken thuis, is daar nog wat werk te verzetten… en als dat dan weer gedaan is, zal ik eens wat plaatjes uit de tuin tonen.

Een reactie plaatsen »