Roetstekkie

Ecologisch tuinieren door beginners

Ondertussen in de tuin

De zon wint aan kracht en wat dat met de natuur doet is goed te zien aan bijvoorbeeld de bloemen in het appelboompje:

HU6B5418

De bessenstruik:

HU6B5405

Beestjes die een zonnebad nemen:

HU6B5390

Inmiddels zijn de meeste zaden voor het hoogseizoen gezaaid. Er is nog een hoek waar wat graafwerkzaamheden worden verricht voor ik er bietjes kan zaaien. Even googlen leerde me dat bietjes 8 tot 10 weken nodig hebben voor de groei van zaad tot knol, dus die kan ik ook over een paar week nog zaaien. De kolen staan in een verzameling bloempotjes voorgezaaid bij de tuin. Mijn stammetje met oesterzwamcultuur staat te wachten op ideale omstandigheden voor paddestoelen. Thuis zijn de vruchtgewassen bijna allemaal bovengronds verschenen en het wordt nog spannend of ze het drie weken volhouden in de bakjes waar ik ze ingezaaid heb… Volgend jaar toch maar potjes gebruiken en één plant per potje kweken. Het wachten is op de ijsheiligen, dan kunnen er eindelijk ook bonen in de tuin gezaaid worden. Misschien kweek ik er thuis vast een paar op, zodat we straks vroege en late bonen hebben.

Vandaag hebben we terwijl we van het zonnetje genoten een begin gemaakt met een draadwerk dat de frambozen straks in het gareel moet houden. Frambozen schijnen nogal wild van aard te zijn. Foto’s hiervan volgen nog. Het aanleggen was een avontuur op zich. A. balanceerde op drie opgestapelde stammetjes, die we ooit hebben gekocht om op te zitten, hoe naïef… Al blanceerend gebruikte hij een stuk steen als hamer om de palen stevig in de grond te slaan. Ik stond hem bij om in geval van nood EHBO te verlenen. Geen handen over om foto’s hiervan te maken, wel weer een paar goede tuin herinneringen.

Ter afsluiting nog het mooiste onkruid uit de tuin, deze mag blijven staan, ik heb er zelfs nog een paar recepten voor:

HU6B5433

Advertenties
Een reactie plaatsen »

Wie het kleine niet eert…

Met al de regen van de afgelopen weken, was er weinig lol te beleven in de tuin. Na anderhalve droge dag zijn de plassen toch weer de grond ingezonken en hebben we onze moed weer uit onze schoenen opgediept. Verwachtende dat het onkruid nu wel kniehoog zou zijn vertrok ik zaterdag richting de tuin om eens polshoogte te nemen en aan de slag te gaan. Het natte weer was natuurlijk geweldig voor de slakken geweest, en die hadden er een waar feest van gemaakt, waarbij mijn aardappelplanten het hoofdgerecht hebben gevormd… Er stond inderdaad veel onkruid maar niet kniehoog. De meeste planten stonden er ook nog en de mais gaat hard richting boven ons hoofd.

J. en I. kwamen me vergezellen en die zette ik aan het werk, ze mochten de aardappelen die nog in de grond zaten opgraven. De knoflook die eromheen zat hebben ze direct maar meegenomen, zulke attente jongens!

Het is niet een enorme voorraad maar een derde aardappelmaaltijd zit er net in, voor de vier planten die uiteindelijk bovenkwamen best okee. Op het complex is de aardappeloogst tot nu toe niet echt geweldig, dus dat durf ik wel aan het weer te wijten. We hadden de smaak te pakken en J. heeft de tuinbonen die er nog waren en de paar erwten die er nog hingen ook allemaal geplukt en de planten uit de tuin gehaald. De geleerde les tot nu toe, meer zaaien! De tuinbonen en erwten haalden samen ongeveer een kilo, van die planten hadden we al drie keer eerder geplukt, dus dit jaar richting de vier kilo tuinbonen en erwten geoogst.

Terwijl J. het bonenbed onder handen nam, heb ik de tweede lichting kolenplanten uitgeplant; bloemkool, rode kool, witte kool, broccoli, koolrabi en boerenkool, allemaal op een goed bemest bed geplant. Ben heel benieuwd hoe deze lichting het gaat doen. De rest van de bedden hebben we voor komende week gelaten, hebben we dan ook nog wat te doen. Met de oogst zijn we richting huis gegaan.

Thuis de boel verwerkt, de knoflook die groot genoeg was om te vlechten, schoongemaakt, dat wil zeggen het buitenste velletje dat in de grond zat eraf gepeuterd, gevlochten en opgehangen.

De tuinbonen en enkele erwten geblancheerd, en in een zakje richting de diepvries.

En de aardappelen te drogen gelegd.

En dan waren er nog de rammenaszaadjes, die heb ik in een eierdoosje te drogen gelegd. Als de zaadhulsen mooi droog zijn ga ik de zaadjes eruit peuteren…

Oh, ja, als afsluiter nog de kleinste knoflook, naast een tuinboon, even kijken of we die dit weekend ergens in het eten kunnen verwerken, want wie het kleine niet eert…

Een reactie plaatsen »

Invloed van het weer en de volkstuinier

Het is alweer even juni, deze maand geen tuinkalender, tegen juni heeft het weer al zoveel invloed gehad op de tuin, dat het lastig is om te zeggen of je nog meer moet zaaien of al kunt oogsten. Juni is voor alle gewassen die even de tijd nodig hebben om te groeien de laatste maand om te zaaien.

Welke beesten te bestrijden hangt net zo goed af van tempratuur en vochtigheid. Zelf gok ik dit jaar op een lange nazomer. Gezien de zomer nog even op zich laat wachten, zou dat erg welkom zijn! Het zou me ook goed uikomen. De eerste lichting kolen, daar hebben welgeteld twee planten het van overleefd. Dus ik heb even verlekkerd op de markt gekeken naar de tien kolenplantjes voor twee euro, daarna heb ik ons principe om zoveel mogelijk zelf te zaaien weer omarmd en ben met rode kool, koolrabi en broccoli overnieuw begonnen; Prediker in het achterhoofd ‘Wie altijd op de wind let, komt niet aan zaaien toe…’ We zullen het wel zien. Kolen telen is een hele kunst, maar kolen eten is gek genoeg veel minder verheven, ze vallen onder somber monnikken en eenvoudig boeren voedsel. Tegen de tijd dat ik een rijpe kool heb geproduceerd, zal ik dit eens aan nader onderzoek onderwerpen, misschien verwerken tot een hippe groente shake.

Op de foto v.l.n.r. kleine boerenkool, vers gezaaide rode kool, kleine witte kool, kleine bloemkool, vers gezaaide koolrabi, verdwaalde venkel en vers gezaaide broccoli.

Tuinieren bij een volkstuinvereniging is zo mogelijk nog leuker dan tuinieren in je eigen achtertuin. Zeker omdat er zoveel kennis is van planten, hoe te werken en hoe te bewaren. Mijn kruidentuin komt langzaam uit de grond. Zo zag ik dit weekend inimini kamille plantjes bovenkomen. Sommige kruiden hebben een jaar of twee nodig om zich goed in de tuin te vestigen. Dus terwijl ik naar mijn miniscule kamille kijk en verzucht dat ik zo graag dit jaar nog alles kan kweken, leer inmaken, kruiden drogen, en perfecte kolen stoven en dat het gewoon niet gaat lukken in een jaar… komt de buurman langs met een flink bos maggi om te drogen. ‘Weekje of twee laten hangen, tot het kurkdroog is, blaadjes eraf ritsen en in een glazen pot bewaren.’ Dat is zo motiverend. De maggi hangt te drogen en over twee week gaat hij droog in de pot en heb ik een voorraad maggi voor de winter klaarliggen.

Verder nog een hoop onkruid gewied en onder het onkruid de anemonen ontdekt, die de rand van de tuin straks opsieren. Heel veel heermoes eruit getrokken, het schijnt dat er goud zit aan het onderste puntje van de wortels van deze plant… hoop echt dat we dat goud vinden en dat de heermoes daarna iets in aantal mindert in de loop van het seizoen.

En dan zijn er de kevers op de aardappelen van een buur, zijn die biologisch te bestrijden? Wij werden als kinderen per beestje betaald voor het verzamelen van ze, 1 cent voor de kleine, 2 voor een grote, elke dag plukken was een leuk bijbaantje als elf-jarige. De aardappelen in ieder geval goed in de gaten houden. We zouden de brandnetelgier kunnen proberen, die staat mooi te gisten.

2 reacties »

Stille tuin

Onze tuin is een heerlijke plek, dit jaar heb ik er de doden herdacht, de stilte op een bijna verlaten complex is prachtig. Met alle jonge planten om heen, dacht ik aan het leed aan het einde van de oorlog, de honger. Alle doden die er vielen door ondervoeding. Anno 2011 is tuinieren voor je dagelijks eten niet nodig, het is een hobby, wat een luxe! Als je het over onderlinge vrijheid hebt, is het pracht plek. Ik ben er zeker niet de enige allochtoon. Het is bijzonder om een zekere saamhorigheid te ervaren, tussen alle verschillende culturen en leeftijden. Beginnende tuinders, delen tips en de ervaren tuinders leren ons wat bij. Niet alleen kennis wordt gedeeld ook planten, toen ik vandaag bij mijn tuin kwam stond er een potje op me te wachten. In de tuin staan al rode aardappeltjes, paksoi en ijsbergsla, allemaal cadeau gekregen, vet tof! Ik denk tuinbonen…

En nu in de tuin, de aardappels heb ik aangeaard en afgedekt, tegenwoordig volg ik namelijk het weer en de nachten leken wat koud te worden vandaag en morgen. Aardappels kunnen geen nachtvorst hebben, daarom afgedekt. Ook mijn tomatenplanten die in de voortuin staan gaan vanavond allemaal naar binnen. Ze zijn inmiddels zo’sn 40 to 50 cm hoog, zou jammer zijn als ze door een tikje nachtvorst het loodje zouden leggen!

Verder groeit alles mooi in de tuin, het dagelijkse buitje regen van de afgelopen week heeft de planten erg goed gedaan, wel zag ik wat slakkenvraat sporen, dus morgen het bier ver versen. Een paar plaatjes nog, als eerst het kolenbed, vooraan de broccolli, daarachter en het grootst, spruitkool, de witte kool is net boven en dan achteraan met rode steeltjes, de rode kool. De spruitkool kan een dezer dagen uitgeplant gaan worden.

Uitgeplant met bij elk plantje een beetje extra compost, op het kolenbed, de gekregen paksoi. Deze dus met slakken sporen.

En dan de sla, die al een tijdje in de tuin staat, hij is gaan groeien!

De tuinbonen, nu onder een metalen, merelvriendelijk, gaaswerk. Als er over een poosje bonen aan groeien ga het net gecombineerd met de planken langs de grond zeker prberen.

En als laatste een bloemetje, de aarbei bloeit…

Binnenkort foto’s van het kruiden gedeelte van de tuin en ook de tuinkalender van mei zal ik jullie niet onthouden, maar voor nu is het even mooi geweest.

Een reactie plaatsen »