Roetstekkie

Ecologisch tuinieren door beginners

Invloed van het weer en de volkstuinier

Het is alweer even juni, deze maand geen tuinkalender, tegen juni heeft het weer al zoveel invloed gehad op de tuin, dat het lastig is om te zeggen of je nog meer moet zaaien of al kunt oogsten. Juni is voor alle gewassen die even de tijd nodig hebben om te groeien de laatste maand om te zaaien.

Welke beesten te bestrijden hangt net zo goed af van tempratuur en vochtigheid. Zelf gok ik dit jaar op een lange nazomer. Gezien de zomer nog even op zich laat wachten, zou dat erg welkom zijn! Het zou me ook goed uikomen. De eerste lichting kolen, daar hebben welgeteld twee planten het van overleefd. Dus ik heb even verlekkerd op de markt gekeken naar de tien kolenplantjes voor twee euro, daarna heb ik ons principe om zoveel mogelijk zelf te zaaien weer omarmd en ben met rode kool, koolrabi en broccoli overnieuw begonnen; Prediker in het achterhoofd ‘Wie altijd op de wind let, komt niet aan zaaien toe…’ We zullen het wel zien. Kolen telen is een hele kunst, maar kolen eten is gek genoeg veel minder verheven, ze vallen onder somber monnikken en eenvoudig boeren voedsel. Tegen de tijd dat ik een rijpe kool heb geproduceerd, zal ik dit eens aan nader onderzoek onderwerpen, misschien verwerken tot een hippe groente shake.

Op de foto v.l.n.r. kleine boerenkool, vers gezaaide rode kool, kleine witte kool, kleine bloemkool, vers gezaaide koolrabi, verdwaalde venkel en vers gezaaide broccoli.

Tuinieren bij een volkstuinvereniging is zo mogelijk nog leuker dan tuinieren in je eigen achtertuin. Zeker omdat er zoveel kennis is van planten, hoe te werken en hoe te bewaren. Mijn kruidentuin komt langzaam uit de grond. Zo zag ik dit weekend inimini kamille plantjes bovenkomen. Sommige kruiden hebben een jaar of twee nodig om zich goed in de tuin te vestigen. Dus terwijl ik naar mijn miniscule kamille kijk en verzucht dat ik zo graag dit jaar nog alles kan kweken, leer inmaken, kruiden drogen, en perfecte kolen stoven en dat het gewoon niet gaat lukken in een jaar… komt de buurman langs met een flink bos maggi om te drogen. ‘Weekje of twee laten hangen, tot het kurkdroog is, blaadjes eraf ritsen en in een glazen pot bewaren.’ Dat is zo motiverend. De maggi hangt te drogen en over twee week gaat hij droog in de pot en heb ik een voorraad maggi voor de winter klaarliggen.

Verder nog een hoop onkruid gewied en onder het onkruid de anemonen ontdekt, die de rand van de tuin straks opsieren. Heel veel heermoes eruit getrokken, het schijnt dat er goud zit aan het onderste puntje van de wortels van deze plant… hoop echt dat we dat goud vinden en dat de heermoes daarna iets in aantal mindert in de loop van het seizoen.

En dan zijn er de kevers op de aardappelen van een buur, zijn die biologisch te bestrijden? Wij werden als kinderen per beestje betaald voor het verzamelen van ze, 1 cent voor de kleine, 2 voor een grote, elke dag plukken was een leuk bijbaantje als elf-jarige. De aardappelen in ieder geval goed in de gaten houden. We zouden de brandnetelgier kunnen proberen, die staat mooi te gisten.

Advertenties
2 reacties »

Soep en gier

Bij het wassen van de sla, zondag, ondekte ik in het water een nogal ruime hoeveelheid groenige bladluisjes. Met hulp van de zoekmachine, kwam ik op een interessante behandeling tegen luis en wel brandnetelgier. In de omgeving van de tuin, heel dynamisch, bewonderen we al een tijdje brandnetels. En ik heb al een paar keer geroepen dat ik er soep van ga maken. Als kind speelde ik uren achter elkaar buiten, een eindje van huis hadden we een hut. Als we honger kregen hadden we geen tijd om naar huis te gaan, dus aten we brandnetelbladeren, zuring of wilde bramen. Brandnetelsoep lijkt me een heel volwassen vervolg hierop.

Duidelijk tijd om brandnetels te plukken, dus verzamelde ik een emmer vol, best veel leek mij. De weegschaal gaf voor de topjes 127 gram aan en voor de rest 312 gram. De les van vandaag: Een emmer brandnetels is lang geen kilo! Maar niet getreurd, recepten aangepast. In de schuur staat 3 liter brandnetelgier te gisten en voor vanavond staat er een klein pannetje brandnetelsoep op het menu.

Verder heb ik uit de tuin nog een lekker hoeveelheid rabarber geoogst, schoongewassen en gesneden nog ruim 600 gram. Aan het menu wordt een lekkere rabarbercompote toegevoegd en enkele radijsjes en de eerste meiraap ter garnering op de borden.

Nog een leuk weetje; altijd al gedacht dat het woord rabarber op barbaar lijkt, daar blijkt het ook zijn oorsprong te vinden. In het Grieks betekent rabarber, eten van de barbaren, die aten het rauw. Wat dat betreft is rabarbercompote een heel geciviliseerd recept. Rauw hebben we hier natuurlijk al geproefd, steeltje in een bakje suiker dopen en zo eten. Best lekker, dat eten uit de tuin!

Even de gevolgde recepten voor de liefhebber:

Brandnetelsoep
Uitje fruiten, knoflook toevoegen. Brandnetelsteeltjes meebakken tot ze zacht zijn, gesneden blad toevoegen en een 0,5 liter buoillon, 15 minuten zachtjes koken en kruiden met zout en peper naar smaak.

Brandnetelgier
300 gram brandnetels, 3 liter water, paar lepels suiker, paar dagen laten staan, elke dag een of twee keer roeren. Verdunnen in de verhouding 1:10 en naar smaak en inzicht over de tuin gieten, tegen luis, schimmels en als bemesting bij veeleisende planten als kolen en tomaten.

Rabarbercompote
Rabarber in kleine stukjes snijden, tien minuten koken, zoeten met suiker of diksap en binden met maizena. Voor de liefhebber, een stukje gember meekoken.

De hongerige hulpen kunnen aan tafel!

1 Reactie »