Roetstekkie

Ecologisch tuinieren door beginners

Daar komt het groen… en de kleur!

Het blijft een wonderlijk proces. De natuur die in het voorjaar tot leven komt. Het tuincomplex ziet er van een afstand nog steeds uit als veel braakliggende grond. Van dicht bij is het voorjaar goed te zien.

De baby bessenstruik is uit een colafles, verhuisd naar de tuin. Samen met een framboos die al een poosje in de voortuin stond te wachten.

WP_000705

Stevig met zijn babyworteltjes in de grond:

WP_000710

Ter vergelijking het grote exemplaar wat ook in de tuin staat.

WP_000707

Daarna ik heb een rondje gemaakt om alle planten die groeien te bewonderen. Mosterdplantjes komen op verschillende plekken spontaan boven.

WP_000714

Er kruipen gezellig beestjes zoals deze lieveheersbeest. Samen met I. heb ik ook een hele mooie duizendpoot gevonden. ‘Mam, hij heeft wel veel pootjes, maar het zijn er geen duizend hoor!’ De duizendpoot was een beetje te bewegelijk voor de foto.

WP_000715

Het driekleurig viooltjes heeft zichzelf uitgezaaid, lekker voor in de sla. Of misschien kom ik er dit jaar wel aan toe om gesuikerde viooltjes te maken voor op een hip toetje.

WP_000716

Meer bloemen zijn in ontwikkeling, het appelboompje zit vol knoppen, waar je al een beetje rose in kunt zien doorschemeren.

WP_000703

Wat betreft het vensterbankgroen, als alles voorspoedig blijft doorgroeien kunnen de erwtjes en tuinbonen eind deze week of begin volgende week een plekje krijgen in de tuin. Wat de paprika’s, betreft, zowel de gewelde als de verse zaadjes zijn ongeveer gelijktijdig bovengekomen. Die kunnen natuurlijk nog lang niet naar de tuin, als er derde en vierde blaadjes verschijnen dan zit de eerste verspeenronde er aan te komen.

WP_000729

Kortom, het voorjaar is mooi!

 

 

Advertenties
Een reactie plaatsen »

Het regent, het regent, de zaadjes kiemen mooi!

Vorige week woensdag en donderdag even knetter hard gewerkt in de tuin. Mest verdeeld en door de grond gewerkt. Aardbeien verplant en een nieuw eerstejaars aardbeienbed gemaakt. Heerlijk al die jonge plantjes met hun wortels in de mest. De kruisbes is verhuist en woont nu tussen de rode bes en Japanse nog wat bes in.

aardbeien (1)

Een praatje met een regenworm gemaakt. Samen met een van de jongens geluncht. Wortels en uien geplant en wat lopen dromen over plantuien. Waarna de buurvrouw me vertelde waar ik die kon kopen, twee uur later stonden ook die in de tuin.

plantuien

Wat heb ik dit weekend genoten van de regen! Vrijdagochtend werd ik wakker van het zachte getik tegen de ramen. Terwijl ik over markt liep en natregende kon ik iedereen vertellen hoe blij ik was met de regen op mijn tuin. Deze week nog een lekker zonnetje erover en de plantjes gaan groeien…

kolen

Dit jaar heb ik besloten geen gekke excuses te gebruiken om achterstanden op te lopen… dus geen haar scherpe foto’s want dan kon ik niet alles planten. En geen stokjes met netjes geschreven planten namen. Die stokjes had ik namelijk nog niet in huis. In plaats daarvan heb ik alle zakjes op een rij gelegd en een foto met mijn telefoon gemaakt om te onthouden waar, wat is gezaaid. Nu is het zo dat deze foto’s niet erg scherp zijn. Het is wel heel troostend dat ik allemaal eetbare dingen heb gezaaid. Zeker de foto van de slazaadjes waar alle zakjes de zonweerspiegelen is niet helemaal wat ik in gedachten had…

aardbeien (2)

In de vensterbank gaat het ook voorspoedig. De erwtjes kronkelen omhoog uit de grond, dit weekend eens kijken of ik tijd heb ze naar de tuin te verhuizen. Beide soorten tomaat zijn boven de grond. Ook de zaadjes voor wilde afrikaantjes zijn in twee bladige groentjes veranderd. Alleen de paprika houdt zich nog gedeisd. Zowel de verse als de gewelde, nog even geduld daar dus.

En dan nog iets heel kleins, ik heb een bessenstruikstek gekregen. Het schijnt dat als je bessenstruiktakken in de grond steekt, deze vrij makkelijk wortel schieten. Een bekende van ons deed dit met zijn overheerlijk rode bes. Zes takken in de grond, onder het mom van dan houd ik er misschien één over. Vijf van de zes schoten wortel… en eentje mag ik in mijn tuin opvoeden. Leuk, leuk! Foto hiervan volgt uiteraard nog. De stek zit nu nog in een open geknipte cola fles te wachten tot ik ‘m naar de tuin breng.

 

Een reactie plaatsen »

De laatste pompoen en het eerste zaaigoed

Gisteravond aten we pompoensoep van de laatste pompoen uit de tuin. Dus de komende maanden rest ons nog chutney en jam, het wachten is op verse sla!

Met de laatste pompoen achter de kiezen leek het me tijd om wat te zaaien. Mijn gewelde kokospotgrond, iet minder idealistisch dan het eerste jaar, stond inmiddels al een week in mijn dweilemmer te wachten. Het perfecte excuus om niet te kunnen dweilen. Dat excuus is natuurlijk beperkt houdbaar, want om ook dit jaar de tuin te vullen moet er toch een beetje gekweekt worden.

Dit jaar heb ik sommige zaden geweld, de paprika kam vorig jaar erg slecht boven, dus die heb ik 24 uur geweld. Voor het experimenteer deel heb ik naast de gewelde zaadjes uit het zakje ook een aantal verse paprika zaadjes gezaaid. Vorig jaar hebben we uiteindelijk geen paprika geoogst, hoop op een beter jaar, heb in ieder geval genoeg zaadjes gezaaid. De bakjes met folie zijn de paprika en tomaat. Die houden wel van lekker warm, tijdens het kiemen.

boterkuipjes

De erwten en tuinbonen, heb ik even over getwijfeld. Elk jaar kom ik namelijk op mijn bonenveld in de knoei. Dan staan de erwten en tuinbonen daar alle ruimte in te nemen, terwijl ik in juni nog sperziebonen erbij wil. Natuurlijk moest ik, net op dat moment, denken aan pasta met tuinbonen, erwten, slagroom en verse munt, mmm…. Vervolgens heb ik de erwten en tuinbonen in de week gelegd en vanochtend in potjes gedaan. Eigenlijk had ik een paar erwten teveel geweld, ik kon het bijna niet over mijn hart verkrijgen. Al die erwtjes die plantjes willen worden…. Ach ja, laatst was zoonlief creatief met kikkererwten en sate prikkers bouwwerken aan het bouwen, de schaal gewelde kiemende erwten die na dit kunstig bouwen overbleven zijn ook in de kliko verdwenen.

Wat die sperziebonen betreft, die ga ik samen met mijn eigen geoogste heilige boontjes van vorig jaar, allemaal om mais laten groeien. Zo kan ik de ruimte mooi twee keer gebruiken.

tuinplan

Na al dit zaaiwerk heb ik wat gepuzzeld met de indeling in de tuin op papier. Dit jaar niet zoveel detail, vooral grote lijnen. Dan weet ik precies hoe de mest te verdelen. Aan de details houd ik me over het algemeen niet erg goed, al doende leert men.

komkommer

In de vensterbank staan nu boterkuipjes met trostomaten, gewone tomaten, afrikaantjes, paprika en komkommer. Er komen nog twee soorten komkommer bij in de loop van april, maar volgens de gebruiksaanwijzing van dit soort moesten zij nu al gezaaid worden. We gaan het zien!

Een reactie plaatsen »

Heilig boontje

De zon, waar blijft ze toch?! Dat is de vraag die ons tuinders inmiddels al een poosje bezig houdt. Feitelijk is het interressant dat de lente net zo koud is als die van ’62, dat daarop een koude zomer volgde, waardoor het zeewater niet voldoende opwarmde om een barre winter te voorkomen. Wat mij betreft zijn zulke lange voorbereidingen voor een elfstedentocht wel pittig…
De planten groeien ondertussen in een langzaam tempo verder. Dus het bloemetje is nog geen aardbei. Wel is de hele fruitafdeling voorzien van een net, blauw zodat de vogels er niet in vliegen.

blauwe waas

Ondanks de regen komen er wat bonen op. Met zoveel nattigheid zou het ook niet gek zijn als ze in de grond lagen weg te rotten. De overmatige regen is helaas niet gunstig voor de opbrengst, dus ik ben van plan er nog een rijte bij te zaaien, kunnen we in de herfstvakantie mooi ook nog verse boontjes eten!

boontjes

Binnen heb ik nog een ‘heilig boontje’ gezaaid. Deze kreeg ik vorig jaar in het Pelgrimsmuseum. Het boontje staat ook bekend als monstransboon, een vergeten groente. Meerdere van mijn medetuinders kende deze boon en hadden hem zeker als kind regelmatig gegeten, in hun geval toch gauw zo’n 50-70 jaar geleden…  Het verhaal gaat dat aan het eind van de 18e eeuw in de omgeving van München een boer aan het ploegen was. Opeens wilde zijn paard niet verder. Bennie, het lievelingspaard van de boer, deed zijn werk altijd goed. Nu leek het wel of hij aan de grond vast zat, hij wilde niet voor en niet achter uit. Uiteindelijk kreeg de boer het heldere idee om in de grond voor de voeten van het paard te graven en hier stuitte hij op een monstrans. Deze poetste hij thuis op en bracht hem naar de pastoor. Tijdens de oogsttijd bleek er iets bijzonders te zijn gebeurd met de bonen van de boer. Ze hadden allemaal een monstranstekening gekregen. Deze bonen werden weer gezaaid en leverden nieuwe monstransbonen, enz. enz. Het hele gebeuren heeft ze de bijnaam heilig boontje opgeleverd. Ben benieuwd hoe ze smaken.

heilig boontje

In de vensterbank staat een tweede lichting zaailingen… de eerste lichting komkommers en enkele pompoenen zijn door de slakken weggevreten, hoe durven ze! Bij het uitplanten van de ze lichting zal ik wat slakwerende middelen inzetten. Als deze het niet redden zal ik het verder zonder komkommers moeten stellen, ga ervan uit dat het nog gaat lukken. Op de foto ook mini paprikaplantjes, om een of andere reden willen ze niet groot worden dit jaar en deze hebben nog niet eens in de regen gestaan. Om ze nou zo in de container te kieperen vind ik een beetje jammer, dus toch maar verplant, hopend op een onverwachte groeispurt.

vensterbank 2.0

Uit de catagorie zaaien, het tofste kaartje van dit jaar, netjes in de tuin gezaaid:

groente uit kampen

En nog een groen plaatje om mee af te sluiten, de kruisbes die mooi fruit belooft, afgeschermd met zijn eigen stekels.

kruisbes

Een reactie plaatsen »

Ondertussen in de tuin

De zon wint aan kracht en wat dat met de natuur doet is goed te zien aan bijvoorbeeld de bloemen in het appelboompje:

HU6B5418

De bessenstruik:

HU6B5405

Beestjes die een zonnebad nemen:

HU6B5390

Inmiddels zijn de meeste zaden voor het hoogseizoen gezaaid. Er is nog een hoek waar wat graafwerkzaamheden worden verricht voor ik er bietjes kan zaaien. Even googlen leerde me dat bietjes 8 tot 10 weken nodig hebben voor de groei van zaad tot knol, dus die kan ik ook over een paar week nog zaaien. De kolen staan in een verzameling bloempotjes voorgezaaid bij de tuin. Mijn stammetje met oesterzwamcultuur staat te wachten op ideale omstandigheden voor paddestoelen. Thuis zijn de vruchtgewassen bijna allemaal bovengronds verschenen en het wordt nog spannend of ze het drie weken volhouden in de bakjes waar ik ze ingezaaid heb… Volgend jaar toch maar potjes gebruiken en één plant per potje kweken. Het wachten is op de ijsheiligen, dan kunnen er eindelijk ook bonen in de tuin gezaaid worden. Misschien kweek ik er thuis vast een paar op, zodat we straks vroege en late bonen hebben.

Vandaag hebben we terwijl we van het zonnetje genoten een begin gemaakt met een draadwerk dat de frambozen straks in het gareel moet houden. Frambozen schijnen nogal wild van aard te zijn. Foto’s hiervan volgen nog. Het aanleggen was een avontuur op zich. A. balanceerde op drie opgestapelde stammetjes, die we ooit hebben gekocht om op te zitten, hoe naïef… Al blanceerend gebruikte hij een stuk steen als hamer om de palen stevig in de grond te slaan. Ik stond hem bij om in geval van nood EHBO te verlenen. Geen handen over om foto’s hiervan te maken, wel weer een paar goede tuin herinneringen.

Ter afsluiting nog het mooiste onkruid uit de tuin, deze mag blijven staan, ik heb er zelfs nog een paar recepten voor:

HU6B5433

Een reactie plaatsen »