Roetstekkie

Ecologisch tuinieren door beginners

Ondertussen in de tuin

De zon wint aan kracht en wat dat met de natuur doet is goed te zien aan bijvoorbeeld de bloemen in het appelboompje:

HU6B5418

De bessenstruik:

HU6B5405

Beestjes die een zonnebad nemen:

HU6B5390

Inmiddels zijn de meeste zaden voor het hoogseizoen gezaaid. Er is nog een hoek waar wat graafwerkzaamheden worden verricht voor ik er bietjes kan zaaien. Even googlen leerde me dat bietjes 8 tot 10 weken nodig hebben voor de groei van zaad tot knol, dus die kan ik ook over een paar week nog zaaien. De kolen staan in een verzameling bloempotjes voorgezaaid bij de tuin. Mijn stammetje met oesterzwamcultuur staat te wachten op ideale omstandigheden voor paddestoelen. Thuis zijn de vruchtgewassen bijna allemaal bovengronds verschenen en het wordt nog spannend of ze het drie weken volhouden in de bakjes waar ik ze ingezaaid heb… Volgend jaar toch maar potjes gebruiken en één plant per potje kweken. Het wachten is op de ijsheiligen, dan kunnen er eindelijk ook bonen in de tuin gezaaid worden. Misschien kweek ik er thuis vast een paar op, zodat we straks vroege en late bonen hebben.

Vandaag hebben we terwijl we van het zonnetje genoten een begin gemaakt met een draadwerk dat de frambozen straks in het gareel moet houden. Frambozen schijnen nogal wild van aard te zijn. Foto’s hiervan volgen nog. Het aanleggen was een avontuur op zich. A. balanceerde op drie opgestapelde stammetjes, die we ooit hebben gekocht om op te zitten, hoe naïef… Al blanceerend gebruikte hij een stuk steen als hamer om de palen stevig in de grond te slaan. Ik stond hem bij om in geval van nood EHBO te verlenen. Geen handen over om foto’s hiervan te maken, wel weer een paar goede tuin herinneringen.

Ter afsluiting nog het mooiste onkruid uit de tuin, deze mag blijven staan, ik heb er zelfs nog een paar recepten voor:

HU6B5433

Een reactie plaatsen »

Spit, spitten, gespit

Als eerst even een juichkreet: Yes, het spitten zit erop! Wonderlijk genoeg heb ik daar geen spierpijn van gekregen. Blijkt maar weer dat gezellig buurten met je medetuinders de ideale warming up is voor zware tuinklussen. Deze week moet er nog een klein beetje mest worden verdeeld en ondergewerkt en dan kan alles ingezaaid worden. Hopelijk lukt het om beide klussen in de komende week te klaren. De mest levert in ieder geval een enorme hoeveelheid wormen voor de tuin, dus luchtige vruchtbare grond om op te werken dit jaar.

wurm

Terwijl ik zaterdag de hele middag aan het spitten was, heeft J. me enorm geholpen. Eerst heeft hij een eigen tuin aangelegd. Hij heeft lekker zitten puzzelen met de pakjes zaad, bij de derde rij zaadjes had hij in de gaten dat er op de pakjes stond hoeveel centimeter er tussen de rijen zaad moest zitten. Misschien moet er nog wat verplant worden uit de eerste twee gezaaide rijen met een rijafstand van drie centimeter…  Daarna heeft hij in één van de wielen akkerbloemen gezaaid en op het slabed drie lekkere soorten sla, nu met de goede rijafstand. Niet de rode; ‘die lust ik niet,’ dat begint dus nu al in de tuin… Wel de rucola. ‘Mam, rucola, welk woord zit daar in? Ik denk niet dat er rucola in cola zit… dan zouden er veel meer vitaminen in zitten!’ En na afloop: ‘Zo, nu heb ik twee plekken ijsbergsla gezaaid, ik hoop dat we heel veel tacosalad gaan eten dit jaar.’

Ondertussen komen de eerste zaadjes al boven, het eerste succes in vergelijking met vorig jaar.  Geen twee spinazieplantjes, maar een hele rij komt boven. Ook van het zelfgewonnen zaad van vorig jaar komen er plantjes boven. Wel veel minder, maar toch iets.

spinazie plantjes

Verder zijn de voorbereidingen voor de planten na de ijsheiligen al in volle gang. Vorige week heb ik mais, pompoen, gele courgette, groene courgette en komkommers voorgezaaid. Bij wijze van experiment ook nog watermeloen. Eigenlijk is Nederland niet warm genoeg voor watermeloen, maar misschien wordt dit wel een heel warm jaar. Vorige week heb ik op de markt geleerd hoe je watermeloen in de woestijn kweekt. Zonder water… Diepe kuil graven in het zand, zaadje onderin, om het zaad stro. Het stro zuigt zich ’s nachts vol water, dit water loopt naar het diepste punt in de kuil en zo groeit de meloen, zonder water, in de woestijn. Hier in Nederland heb je misschien meer aan een paar spiegels om de plant, die de hoeveelheid zonlicht wat vergroten.

zaadjes

De pakjes zaadjes zijn iets minder nieuw dan vorig jaar, maar de inhoud lijkt nog prima.

gezaaide mais

De maiskorrels in nette rijen in ijsbakjes. De eerste zijn inmiddels alweer boven de grond!

in de vensterbank

Nu, is het goede moment om deze gewassen te zaaien. Dan hebben de planten over vier week een mooi formaat om, na de ijsheiligen, naar de tuin te gaan. Als het goed is hoef ik ze voor die tijd niet te verpotten. Misschien ga ik deze week nog wat bonen binnenzaaien, dan hebben we ook wat vroege sperziebonen, mmm… een tip van groenteinfo.

Er blijft natuurlijk de kwestie met de plantjes van de markt. Het is erg verleidelijk om daar wat grotere planten te gaan halen… maar nee, ook dit jaar ga ik alles zaaien en kijken hoe ver ik kom. Het zal met toch een keer gebeuren dat ik een hele spruitkool uit een zaadje opkweek, misschien dit jaar. De kolen krijgen in ieder geval het best bemeste bed. Helemaal aan het einde van het seizoen, als mijn tuin vol gaten zit, haal ik misschein nog wat op de markt. Iets in de trant van ‘wees niet al te rechtvaardig’.

rabarber jong

De vaste planten leven helemaal op van het mooie weer, de bessenstruiken lopen uit, deze foto is van vorige week, nu zijn de bladeren al bijna twee keer zo groot. De rabarber groeit ook flink. Kan niet wachten tot de aardbeien gaan bloeien, wat is de lente toch een heerlijk seizoen.

bessenstruik blad

Een reactie plaatsen »

Het beter bonen werk

Vandaag schijnt het zonnetje! Daar hebben we dankbaar gebruik van gemaakt. De tuinbonen en erwten waren dit weekend buiten blijven staan en hadden alle kou doorstaan. Tijd om deze afgeharde planten in de volle grond te zetten. Zeker de wortels van de tuinbonen waren in redelijke knooppunten veranderd… Dus alles op de fiets geladen en naar de tuin gebracht:

boon en erwt onderweg

Voor we wegreden zwaaiden we natuurlijk even naar de sla en lookplantjes in de vensterbank.

vensterbank sla

En ook naar de paar plantjes die in de kas staan. In de hoop dat deze persoonlijke aandacht meer zaadjes uitnodigt om boven te komen…

kijkje in de kas

Eenmaal bij de tuin aangekomen hebben we hard gewerkt. Geultjes gegraven om de tuinbonen in rijtjes te planten. Deze zijn door I. helemaal gevuld met water. We hebben wat gefilosofeerd over of dode plantjes ook naar de hemel gaan. En ondertussen de planten in de grond gestoken. Zo zien de vier rijen tuinbonen eruit:

tuinbonen geplant

De erwten hadden we iets meer werk mee. Erwten hebben iets nodig om tegenop te groeien. In tegenstelling tot vorig jaar weet ik nu in ieder geval wel hoe die planten er straks uitzien. Verder willen we niet dat de duiven de malse blaadjes komen eten, dus hebben we er een hekwerk omheen gebouwd. Dit is nog niet hoog genoeg, maar voor even volstaat het. Het is bovendien gebouwd om in de hoogte uitgebreid te kunnen worden.

erwten geplant

Met de buurman kletsten we tussendoor over de Nederlandse politiek en daarna hadden we nog een paar minuten over om spinazie te zaaien.

spinazie

Hier een experimentje, in de eerste twee rijen heb ik zaad uit het pakje gezaaid. In de laatste rij zaad dat we vorig jaar van eigen spinazieplant hebben gewonnen. Ben benieuwd wat er bovenkomt. Voor spinazie is het belangrijk dat het tijdens het kiemen vochtig blijft. Dus we hopen op de beloofde regen voor eind deze week.

zaaisel spinazie

In afwachting van de regen hebben we alles in tuin weer achtergelaten en de oudste twee broers uit school gehaald. Thuis nog een paar aantekening over zaaien en planten op de kalender gemaakt en alles in dit blog op een rijtje gezet.

Een reactie plaatsen »