Roetstekkie

Ecologisch tuinieren door beginners

Het ontwerpen kan beginnen

Hoe gaat de tuin er straks uitzien, voor nu blijft dat nog even een vraag. We zijn begonnen met een ontwerp. Eerste een pad van noord naar zuid getekend. Het is handig om de bedden van noord naar zuid aan te leggen zodat ze aan beide kanten ongeveer evenveel zon krijgen. Daarna een pad van oost naar west, zodat de tuin in vieren is gedeeld en geschikt is voor wisselteelt.

Onze tuin heeft een groot nadeel, de bomen aan de linkerkant zijn hoge berken. We hopen dat we de zes uur zon per dag halen… een ander klein nadeel is de snelweg die honderd meter verder langs het tuinencomplex loopt, we hopen dat de geluidswal ook het een en ander aan fijn stof tegenhoudt!

Om even terug te komen op de zonnigheid, de kruiden zijn echte zonneaanbidders, dus voor hen hebben we in ieder geval het zonnigste plekje gereserveerd. In de tuin staat al een bak om het gereedschap in op te bergen, dus dat is ook een gegeven. De composthoop hebben we het donkerste hoekje gegeven. En de ingang is westelijk, daar willen we zeker wat bloemen hebben. Dit kaartje heb ik nu een paar keer gekopieerd om wat te gaan stoeien met welke groente waar te zaaien. Er schijnen betere en slechter combinaties te zijn. Wordt dus vervolgd…

Plattegrond van de moestuin.

Een reactie plaatsen »

De sleutel

Onder het mom van we steken onze handen uit de mouwen en we gaan ermee aan de slag, de sleutel voorzien van een zelfgehaakte bloem. Deze heeft een formaat gekregen wat ervoor zal zorgen dat we de sleutel niet makkelijk uit het oog verliezen, en mocht dat toch gebeuren snel weer terugvinden. Bovendien zorgt de vrolijke uitstraling ervoor, dat elke keer als we de sleutel pakken we zin krijgen om aan de slag te gaan. Algemene geluiden laten ons weten klein te beginnen en niet te hoge verwachtingen te hebben van onze eerste oogst.

De sleutel staat in ieder geval dit jaar in bloei!

De bloeiende sleutel.

Een reactie plaatsen »

Er was eens…

Er was eens een volkstuintje, dat braak lag en een kapot bordje had, je kon zijn nummer niet zo goed meer lezen. Het volkstuintje was erg eenzaam en hij zocht iemand die hem wilde bewerken. Alleen het was ook winter, het zat het tuintje niet mee. Troosteloos, kaal en eenzaam lag hij maar te wachten in een waterig zonnetje dat door de kale bomen heen scheen.

Het tuintje had geluk, want er groeide geen zichtbaar onkruid op zijn gespitte bedje. En toen er een burgelijk gezin langskwam, op zoek naar een tuintje viel hun oog op hem. Ze hoorden dat hij al een jaar braak lag en gunde hem een nieuwe kans.
En hoe het verder ging met dat tuintje, dat lees je hier!

De tuin

1 Reactie »